Witamy na stronie internetowej Rzymskokatolickiej parafii
Matki Boskiej Częstochowskiej
w Katowicach - Podlesiu

List pasterski Arcybiskupa Metropolity Katowickiego na Adwent 2025

Drodzy Siostry i Bracia, w uroczystość Chrystusa Króla zakończyliśmy obchody jubileuszu 100-lecia istnienia naszej archidiecezji. Powoli dobiega też końca Rok Jubileuszowy w całym Kościele katolickim. W takich momentach pojawia się pytanie o to, co dalej. Przed nami Adwent, kolejne święta Bożego Narodzenia i nowy rok liturgiczny – to znak, że choć kończą się jakieś nadzwyczajne wydarzenia, nie kończy się nasza wspólna droga wiary. Dlatego liturgia słowa z pierwszej niedzieli Adwentu zaprasza nas do czuwania, abyśmy zawsze byli gotowi na spotkanie z Panem. Umocnieni jubileuszowymi modlitwami, pielgrzymkami i odpustami wyruszamy więc na kolejny etap osobistej i wspólnej wędrówki. Ma to być droga duchowego wzrastania, aby wraz z dojrzewaniem naszego życia rozwijała się również nasza wiara. Podobnie jak w życiu człowieka ta droga wzrostu zaczyna się od dzieciństwa i ma prowadzić ku dojrzałości zakończonej radością życia wiecznego. Tę drogę wyznacza nam sam Pan Jezus, który rodzi się jako dziecko w Betlejem, przeżywa dzieciństwo i młodość w Nazarecie, żeby w końcu dotrzeć do swojej godziny odkupienia przez śmierć i zmartwychwstanie. Pewnym symbolem tej drogi są przeżywane jubileusze. Kończymy właśnie jubileusz związany z Bożym narodzeniem, żeby za osiem lat, w roku 2033, świętować Jubileusz Odkupienia. Dlatego pragnę, abyśmy naszą drogę w nowe stulecie w Kościele katowickim rozpoczęli od roku poświęconego dzieciom – byśmy odkryli, że my sami jesteśmy dziećmi Bożymi i z wielką troską i miłością pomyśleli o wszystkich dzieciach, które żyją wokół nas.

Nasze adwentowe przygotowania do Bożego Narodzenia rozpocznijmy od zdziwienia, o którym pisał ks. Jan Twardowski: „I pomyśl – jakie to dziwne, że Bóg miał lata dziecinne, matkę, osiołka, Betlejem”. Rzeczywiście, może nas to zastanawiać, dlaczego Wszechmogący Bóg przyszedł na świat jako dziecko. Pewną odpowiedzią na to pytanie są słowa samego Jezusa, który postawił dziecko przed swoimi uczniami, objął je ramionami i rzekł: „Kto jedno z tych dzieci przyjmuje w imię moje, Mnie przyjmuje, a kto Mnie przyjmuje, nie przyjmuje Mnie, lecz Tego, który Mnie posłał” (Mk 9,37). Zauważmy, że to utożsamianie się Jezusa z dziećmi nie zawiera się tylko w Jego słowach, ale urzeczywistniło się w Jego narodzinach. Sam Bóg nadał więc dzieciom wielką godność i oczekuje od nas, abyśmy w każdym dziecku widzieli szczególną obecność Jezusa. Dziś może łatwiej nam to zrozumieć, ale w czasach Chrystusa nie było to takie oczywiste. Dzieci nie miały wtedy ani swoich praw, ani należnego miejsca w życiu społecznym i religijnym. Na szczęście czasy te już przeminęły. Skoro Jezus stawia dzieci w centrum swojego przepowiadania o królestwie niebieskim, potrzeba, abyśmy również i my otoczyli je największą troską w rodzinie, w społeczeństwie i w Kościele.

Najpierw jednak spójrzmy na siebie samych, uświadamiając sobie, że jesteśmy dziećmi Bożymi – nie tylko zostajemy tak nazwani, ale rzeczywiście nimi jesteśmy (por. 1 J 3,1). Bez względu na wiek, powołanie, a nawet bez względu na wyznawaną wiarę, przez sam dar życia jesteśmy dziećmi Boga. W sposób szczególny to dziecięctwo Boże rozpoczęło się w nas w sakramencie chrztu świętego. Spróbujmy doświadczyć osobiście tej prawdy podczas adwentowego zatrzymania się, modlitwy, dni skupienia, rekolekcji czy przedświątecznej spowiedzi. Bardzo nam to pomoże w głębokim przeżyciu Bożego Narodzenia i w adorowaniu Dzieciątka w bożonarodzeniowych szopkach. Jeszcze bardziej jest nam to potrzebne w życiu osobistym, aby wyzwolić się od „ducha niewoli” i lęków, od poczucia bezsensu życia i beznadziejności wobec trudnych sytuacji i cierpienia. Jeśli poczujemy się naprawdę dziećmi Bożymi i jeśli będziemy do Boga wołać: „Abba, Ojcze!”, odzyskamy duchową wolność, poczucie bezpieczeństwa w ramionach najlepszego Ojca. Jest to nam potrzebne także do budowania wzajemnych relacji. Przecież jako dzieci jednego Ojca jesteśmy równocześnie siostrami i braćmi dla siebie. Zacznijmy tak siebie traktować i tak na siebie patrzeć, aby urzeczywistnić powszechne braterstwo w świecie i poczuć się jedną wielką rodziną. Tylko taka postawa zjednoczy nasze małżeństwa i rodziny, zbuduje pokój w społeczeństwie i da poczucie domu w Kościele. Pozwoli nam też z większą miłością i szacunkiem patrzeć na ubogich i cierpiących, którzy ze względu na swoje słabości są szczególnie ukochanymi dziećmi Boga. Wszystko to będziemy mogli przeżyć przy świątecznym stole, a najbardziej w wigilijny wieczór. Jeśli wszyscy usiądziemy obok siebie jako dzieci Boże, święta będą nie tylko tradycją i zwyczajem, ale prawdziwym Bożym narodzeniem.

W wielu kościołach, szczególnie na roratach, dorośli i dzieci przygotowują się na przyjście Jezusa. Większość figur Dzieciątka Jezus ukazuje nam Go z rączkami wyciągniętym i w naszą stronę. W ten sposób Jezus jakby prosi nas, abyśmy przyjęli Go do swojego życia i zatroszczyli się o Niego jak najlepsza matka. Chciałbym, abyśmy w tym geście wyciągniętych rąk zobaczyli też każde dziecko, które prosi o przyjęcie i zaopiekowanie się nim. „Kto się uniży jak dziecko, ten jest największy w królestwie niebieskim” – mówi Jezus i natychmiast dodaje – „A kto by jedno takie dziecko przyjął w imię moje, Mnie przyjmuje!” (Mt 18,5).

Przyjęcie każdego dziecka zaczyna się od samego pragnienia przyjęcia i przekazania nowego życia. Zmagamy się dziś w Polsce z dramatycznym problemem spadku liczby narodzin. Wielu młodych z różnych powodów przestało wiązać swoją przyszłość z posiadaniem dzieci. Jest to bardzo niepokojący sygnał dla naszej ojczyzny, bo przecież jej przyszłością były i są młode pokolenia. Trzeba też wspomnieć o małżeństwach, które bezskutecznie starają się o własne dzieci. Módlmy się więc do Pana Boga o ten błogosławiony dar potomstwa. Prawo do życia jest najbardziej podstawowym prawem człowieka. Nie odbierajmy tego prawa dzieciom ani nie umniejszajmy go wobec nich. Pozwólmy narodzić się i żyć wszystkim poczętym dzieciom i jako chrześcijanie brońmy ich prawa do życia.

Wchodząc w nowy rok duszpasterski, zwracam się z prośbą do wszystkich rodzin, parafii i wspólnot naszej archidiecezji o jeszcze większą troskę o wychowanie dzieci do wiary oraz o stworzenie im jak najlepszego środowiska duszpasterskiego dla poznania i ukochania Pana Boga.

Pierwszym i najważniejszym środowiskiem jest oczywiście rodzina. Żadne, nawet najlepsze propozycje Kościoła dla dzieci nie zastąpią rodziców i rodziny w ich wtajemniczeniu w wiarę. Nigdy nie zapomnę łez małej dziewczynki, która podczas wizyty w kościele ze swoją grupą przedszkolną wyznała ze smutkiem: „A ja nie chodzę do kościoła, bo moi rodzice nie chodzą”. Dzieci są niejako z natury otwarte na wiarę, stawiają pytania o sprawy nadprzyrodzone i sens życia, często też całym sercem potrafią zaangażować się w liturgię, modlitwę i we wspólnotę wiary. Potrzebują jedynie przykładu, zachęty i pomocy dorosłych. Kochani rodzice i dziadkowie, pomóżcie dzieciom przyjść do Jezusa, nie przeszkadzajcie im!

Niech ten rok duszpasterski poświęcony dzieciom będzie też mobilizacją dla wspólnot parafialnych, kapłanów, osób życia konsekrowanego, katechetów, Parafialnych Rad Duszpasterskich i wszystkich ludzi zaangażowanych w życie Kościoła. Zróbmy wspólnie jak najwięcej miejsca dla dzieci w naszych duszpasterskich działaniach. We wspólnotach modlitewnych podejmujmy systematyczną modlitwę za rodziców i dzieci. Twórzmy nowe koła żywego różańca obejmujące duchową opieką życie, wychowanie i wiarę każdego dziecka. Wspierajmy się wzajemnie w ożywianiu i poszukiwaniu nowych dróg przygotowania rodziców i chrzestnych do sakramentu chrztu, aby już na starcie najmłodsi mogli wejść w środowisko żywej wiary swoich najbliższych.

Olbrzymie znaczenie w wychowaniu do wiary ma pierwsza Komunia święta dzieci. Nie rezygnujmy z pięknej praktyki naszej archidiecezji związanej z wczesną Komunią świętą. Bądźmy otwarci na nowe formy przygotowania dzieci do przyjęcia po raz pierwszy Jezusa do swojego serca. Nie opuszczajmy dzieci na tej drodze. Niech rodzice wraz z dziećmi odbudowują swoją komunię z Bogiem. Pamiętajmy też o tym, że pierwsza Komunia święta jest wejściem w systematyczną komunię z Jezusem – więc niech nigdy nie będzie jedną z ostatnich. Dlatego przypominam praktykę pierwszych piątków miesiąca ze spowiedzią i komunią świętą dzieci. W Adwencie zmobilizujmy nasze dzieci do obecności na roratach, a przez cały rok zadbajmy o to, aby tam, gdzie to tylko możliwe, w każdą niedzielę zorganizować mszę świętą z udziałem dzieci, z przystosowaną dla nich liturgią i homilią.

Dla dzieci ważnym miejscem przeżywania wiary i doświadczenia Kościoła są wspólnoty dziecięce. Oby w naszej archidiecezji wzrastała liczba chłopców zostających ministrantami czy dziewczynek zaangażowanych w scholach parafialnych. Ciekawą propozycją są również wspólnoty Dzieci Maryi czy oazowa formacja Dzieci Bożych. Duszpasterskich pomysłów na pracę wychowawczą i duchową z dziećmi jest pewnie jeszcze dużo więcej – one wszystkie stanowią formę katechezy parafialnej. Nie zapomnijmy jednak o udziale dzieci w lekcjach religii w szkole i dobrze je przygotowujmy, aby stały się mostem między szkołą a parafią. Sprawdzoną pomocą w tych działaniach jest wydawany w Katowicach „Mały Gość Niedzielny”. Zachęcam Was i Wasze dzieci do systematycznego czytania tego pisma.

Przygotowując się na kolejne Boże Narodzenie, przeżyjmy ten Adwent i cały nowy rok liturgiczny, rozważając tajemnicę dzieciństwa Jezusa, naszą godność dzieci Bożych, a przede wszystkich oddajmy ten czas naszym dzieciom w rodzinie i w Kościele, aby Jezus był przyjęty i uczczony w każdym dziecku, bo kto przyjmuje dzieci i troszczy się o nie, ten przyjmuje samego Jezusa i troszczy się o Niego.

Z modlitwą i pasterskim błogosławieństwem

† Andrzej Przybylski

Arcybiskup Metropolita
Katowicki

PARAFIALNY ZESPÓŁ PREWENCYJNY DO SPRAW OCHRONY DZIECI I MŁODZIEŻY

W skład zespołu wchodzą:

• ks. dr Jacek PLECH – proboszcz /kontakt: 32 308 64 48/

• Halina KLIMONTKO-MICHALCZYK – psycholog /kontakt: 500 275 265/

• Anna HUBICKA – pełnomocnik /kontakt: 501 617 563/

STANDARDY OCHRONY DZIECI

W PARAFII P/W MATKI BOŻEJ CZĘSTOCHOWSKIEJ

W KATOWICACH – PODLESIU

1. Najważniejsze elementy standardów ochrony dzieci.

• Standardy ochrony dzieci to zasady, dzięki którym umożliwiamy tworzenie bezpiecznego środowiska w taki sposób, by każde dziecko czuło się w parafii dobrze i bezpiecznie, by było w niej akceptowane i szanowane;

   

• Standardy określają również sposób reagowania na krzywdę lub niestosowne zachowania w parafii lub poza nią, a także wyznaczają sposób postępowania z osobą krzywdzoną i sprawcą;

   

• Każdy osoba zaangażowana w naszej parafii jest odpowiedzialna za tworzenie bezpiecznego środowiska: duszpasterze, szafarze, kościelni, organiści, wolontariusze, pracownicy probostwa, animatorzy, rodzice, dzieci i młodzież. Wszyscy razem staramy się współpracować w trosce o dobro wspólne;

   

• W parafii wyznaczone są osoby, które mają odpowiednie kompetencje w zakresie ochrony dzieci i młodzieży przed skrzywdzeniem:

  
  osoba zaufana – Halina Klimontko-Michalczyk – psycholog /kontakt: 500 275 265/

  osoba zaufana – Anna Hubicka – pełnomocnik /kontakt: 501 617 563/

   

• Wszystkie działania będą podejmowane w trosce o dzieci i młodzież, by zapewnić im poczucie bezpieczeństwa oraz wspomagać ich harmonijny rozwój;

   

• W parafii będą organizowane różne inicjatywy edukacyjne skierowane do pracowników, wolontariuszy, animatorów, rodziców, dzieci i młodzieży. Tematem szkoleń i warsztatów będą sposoby tworzenia bezpiecznego środowiska, ochrona przed krzywdzeniem i przeciwdziałanie różnym formom przemocy;

   

• Niedopuszczalna jest jakakolwiek forma przemocy (fizycznej, psychicznej czy seksualnej) przez osoby zaangażowane w parafii oraz dzieci.

   

• Każdy sygnał świadczący o tym, że dziecko może doświadczać przemocy ze strony osoby dorosłej lub innego dziecka w parafii lub poza nią, będzie zawsze bardzo poważnie traktowany przez wszystkich zaangażowanych w parafii;

   

• Każda sytuacja będzie odpowiednio diagnozowana, a podejmowane działania będą miały na celu jak najszybsze przerwanie krzywdzenia oraz udzielenie potrzebnego wsparcia osobie, która by tego doświadczała;

   

• Pracownicy parafii zadeklarowali podejmowanie działań według zasad określonych w pełnej wersji standardów ochrony dzieci.

   

• Gdy dziać się będzie coś niepokojącego, szczególnie wobec dzieci i młodzież, jakikolwiek rodzaj krzywdy ze strony kogokolwiek lub ktoś będzie świadkiem krzywdy innej osoby, niezwłocznie należy o istniejącej sytuacji informować pracowników parafii lub animatorów, a zwłaszcza osobę zaufania.

   

• Szczególnie ważną częścią standardów są zasady bezpiecznych relacji między dorosłymi a dziećmi oraz między dziećmi. Mają one służyć tworzeniu bezpiecznego i przyjaznego środowiska w parafii. Duszpasterze, pracownicy, wolontariusze, czy animatorzy będą zawsze reagować na przekraczanie i nierespektowanie przyjętych zasad.

   

• Podstawową zasadą, którą będziemy stosować, jest równe traktowanie wszystkich dzieci. Godność każdej osoby jest w naszej parafii jest i będzie szanowana. Jednocześnie uwzględniać chcemy wyjątkowość i indywidualność każdej osoby, poprzez dostosowywanie metod i podejścia uwzględniającego indywidualne potrzeby i sytuację życiową.

   

• Wszyscy zaangażowani w parafii mają obowiązek reagować na niewłaściwe zachowania dziecka wobec samego siebie, rówieśników lub dorosłych. Metodą będzie upominanie oraz stosowanie przyjętych w parafii środków dyscyplinujących. Jest to bowiem przejaw troski osób dorosłych o bezpieczeństwo i prawidłowy rozwój młodzieży i dzieci.

   

• Troska o bezpieczeństwo i dobre relacje dotyczy również Internetu i komunikacji drogą elektroniczną. Parafia dbać będzie o to, by dostęp do Internetu był bezpieczny, poprzez wprowadzanie rozwiązań ograniczających możliwość dostępu do treści szkodliwych.

   

• Ponadto osoby zaangażowane w parafii mają reagować na niebezpieczne, szkodliwe i krzywdzące sytuacje zaistniałe się w przestrzeni internetowej.

   

• Dziecko zawsze może poprosić o pomoc, gdy ono samo lub ktoś inny doświadczać będzie krzywdzenia w sieci.

   

• Pracownicy parafii mają obowiązek zadbać o ochronę wizerunku dzieci i młodzieży. To rodzice dziecka decydują, czy wyrażają zgodę na publikację zdjęć i filmów prezentujących wizerunek ich dzieci;

   

• Jeżeli podczas różnych wydarzeń związanych z życiem parafii będą robione zdjęcia, czy nagrywane filmiki, które później miałyby być wykorzystane w mediach społecznościowych, będą mogły być na nich obecne tylko te dzieci, których rodzice wyrażą na to zgodę;

   

• Każde dziecko w momencie wykonywania zdjęć lub nagrań ma prawo zdecydować samo, że nie życzy sobie, by jego wizerunek był zamieszczony i upubliczniony w materiałach z konkretnego wydarzenia. Pracownicy będą szanować decyzję dziecka. Powyższa zasada nie dotyczy sytuacji, kiedy wizerunek osoby stanowi jedynie szczegół całości, takiej jak zgromadzenie, krajobraz lub impreza publiczna.

   

• Dzieci i młodzież powinny szanować prawo do prywatności rówieśników oraz dorosłych, dlatego nie mogą publikować w przestrzeni internetowej i w swoich mediach społecznościowych wizerunku innych osób bez jej wiedzy i zgody.

2. Zasady bezpiecznych relacji pracowników parafii z dziećmi

W standardach ochrony dzieci znajduje się szczegółowy kodeks zachowań, który powinien być respektowany przez wszystkich pracowników parafii. Poniżej zamieszczamy streszczenie najważniejszych zasad obowiązujących osoby dorosłe pracujące w parafii:

• Pracownicy parafii podejmują działania dla dobra dzieci i w ich najlepszym interesie.

   

• Każde dziecko jest traktowane z szacunkiem, uwzględnia się jego godność, prawo do prywatności, a także indywidualne potrzeby, zdolności i sytuację życiową.

   

• Indywidualne podejście nie może oznaczać niesprawiedliwego faworyzowania wybranego dziecka.

   

• Pracownicy dbają o tworzenie odpowiednich relacji z dziećmi, właściwych dla osób dorosłych, opartych na szacunku, zaufaniu i respektowaniu odpowiednich granic w komunikacji i kontakcie fizycznym.

   

• Niedopuszczalne jest stosowanie przemocy w jakiejkolwiek formie.

   

• Niedopuszczalne jest nawiązywanie z dziećmi i młodzieżą jakichkolwiek relacji o charakterze seksualnym czy romantycznym.

   

• Niedopuszczalne jest utrwalanie wizerunku dzieci dla celów prywatnych.

   

• Każdy kontakt z dziećmi jest jawny i wynika z realizacji zadań i działań prowadzonych na rzecz parafii.

   

• Pracownicy nie mogą utrzymywać relacji prywatnych z dziećmi (poza sytuacjami, gdy kontakty poza parafią wynikają z innych przyczyn – np. pracownik jest członkiem rodziny bądź znajomym rodziny dziecka).

   

W sytuacji, gdy dorośli nie stosują się do przyjętych zasad, świadek takiego zachowania może zgłosić sprawę do osoby przyjmującej zgłoszenia, innego pracownika parafii, którego darzy zaufaniem, lub bezpośrednio do Proboszcza.

3. Zasady bezpiecznych relacji między dziećmi - patrz grafiki

4. Osoby i miejsca, gdzie można uzyskać pomoc

• W sytuacji gdy:

   

  – doświadczasz przemocy ze strony osoby dorosłej lub innego dziecka w parafii lub poza nią,
  – jesteś świadkiem krzywdzenia innej osoby,
  – dzieje się coś niepokojącego,
  – przeżywasz trudne chwile,

  
  nie zostawaj z tym sam/sama. Możesz znaleźć wsparcie. Blisko Ciebie są osoby, które będą umiały Ci pomóc.

   

• Osoby, do których zawsze możesz się zwrócić w parafii o pomoc:

  
  – osoba przyjmująca zgłoszenia o krzywdzeniu / osoba zaufania;
  – ksiądz lub katecheta;
  – animator;
  – każdy pracownik parafii, którego darzysz zaufaniem.

   

• Możesz też szukać wsparcia poza parafią. Warto znać telefony zaufania i miejsca, w których możesz uzyskać fachową pomoc:

  
  – 800-12-12-12 – całodobowy Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka;

  
  – 116-111 – całodobowy telefon zaufania dla dzieci i młodzieży prowadzony przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę;

   

  – 112 – numer alarmowy w sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia.

   

Zapraszamy do naszego kościoła parafialnego w Podlesiu, w poniedziałek 6 stycznia - w Uroczystość Objawienia Pańskiego, do udziału w Koncercie Kolęd w wykonaniu Orkiestry Dętej, pod dyrekcją Pana Mirosława Kaszuby. Początek o godz. 17.00. 

Na prośbę ks. Arcybiskupa w najbliższą niedzielę 22 września, po Mszach św., przed kościołem przeprowadzimy zbiórkę na ofiary powodzi. xjp

KOMUNIKAT DOTYCZĄCY DZIAŁALNOŚCI BRACTWA ŚWIĘTEGO PIUSA X
NA TERENIE ARCHIDIECEZJI KATOWICKIEJ

Odnośnie do działalności Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X (FSSPX) na terenie archidiecezji katowickiej informuję, iż na podstawie aktualnych wytycznych Stolicy Apostolskiej status tegoż Bractwa w Kościele jest kanonicznie nieuregulowany.

Przypominam, że:

1. 21 stycznia 2009 roku papież Benedykt XVI – w nadziei na osiągniecie przez Bractwo pełnej jedności z Kościołem – uwolnił od zaciągniętej ekskomuniki ówczesnego przełożonego Bractwa oraz trzech innych biskupów wyświęconych bez zgody Stolicy Apostolskiej.

2. W Roku Miłosierdzia, tj. od 8 grudnia 2015 do 20 listopada 2016 roku, papież Franciszek udzielił kapłanom Bractwa jurysdykcji do ważnego słuchania spowiedzi i rozgrzeszania, a następnie, w liście apostolskim Misericordia et misera z 20 listopada 2016 roku, podjął decyzję o wydłużeniu tej możliwości poza okres jubileuszowy, aż do wydania nowych postanowień w tym względzie (por. tamże, n. 12).

3. W liście apostolskim Traditionis custodes z 16 lipca 2021 roku papież Franciszek określił zasady sprawowania liturgii rzymskiej sprzed 1970 roku, wskazując m.in., iż „do zadań biskupa diecezjalnego jako moderatora, promotora i stróża całego życia liturgicznego w powierzonym mu Kościele partykularnym należy regulowanie celebracji liturgicznych w swojej diecezji. Dlatego do jego wyłącznej kompetencji należy zezwolenie na używanie w diecezji Mszału Rzymskiego z 1962 r., z zastosowaniem się do wytycznych Stolicy Apostolskiej” (art. 2). W dokumencie tym określono również inne szczególne zadania biskupa, a także powinności prezbitera korzystającego z niektórych dawnych form liturgii rzymskiej (por. art. 3‒5). Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów w dokumencie z 4 grudnia 2021 roku podała dalsze wyjaśnienia i szczegółowe wskazania w tym względzie.

Opierając się na wyżej wymienionych podstawach prawnych, należy wskazać, iż kapłani Bractwa – działając na terenie diecezji bez zezwolenia Biskupa miejsca – sprawują Mszę świętą ważnie, ale niegodziwie, gdyż czynią to poza ramami dyscypliny kościelnej.

Dlatego wszystkim wiernym, którzy są duchowo przywiązani do Mszy świętej według dawnej formy liturgii rzymskiej (czyli do tzw. Mszy trydenckiej), usilnie zalecam uczestnictwo w Mszy świętej w zaaprobowanych i wyznaczonych do tego miejscach, to jest:

1/ w kościele pw. świętych Męczenników Jana i Pawła w Katowicach-Dębie

– w I i III niedzielę miesiąca o godz. 17:30;

2/ w kościele pw. Matki Bożej Bolesnej w Rybniku

– w II niedzielę miesiąca o godz. 14:00;

3/ w kościele pw. św. Marii Magdaleny w Tychach

– w II i IV niedzielę miesiąca o godz. 17:30;

4/ w kościele pw. Wniebowzięcia NMP w Wodzisławiu Śląskim

– w IV niedzielę miesiąca o godz. 13:00.

Zapewniam, iż we wskazanych lokalizacjach Msza święta wg dawnej formy liturgii rzymskiej jest sprawowana z zachowaniem przepisów kościelnych, w jedności z Ojcem Świętym oraz Biskupem miejsca.

Zgodnie z postanowieniami zawartymi w liście apostolskim Misericordia et misera z 20 listopada 2016 roku kapłani Bractwa ważnie słuchają spowiedzi i udzielają rozgrzeszenia.

Z modlitwą o dar jedności w Kościele katolickim oraz pasterskim błogosławieństwem,

Arcybiskup Adrian Józef Galbas SAC
Metropolita Katowicki

Katowice, 3 września 2024 roku,
we wspomnienie św. Grzegorza Wielkiego, papieża i doktora Kościoła

Delegat ds. Ochrony Dzieci i Młodzieży w Archidiecezji Katowickiej

Ks. Łukasz Nocoń Delegat ds. Ochrony Dzieci i Młodzieży w Archidiecezji Katowickiej

Adres miejsca pracy: Kuria Metropolitalna ul. Jordana 39; 40-043 Katowice.

(wejście od ul. Wita Stwosza 16, poziom -1)

Kontakt

Adres do korespondencji:

Skr. poczt. 206

40-950 Katowice

kom.: +48 519 318 959

e-mail: delegat.dm@archidiecezjakatowicka.pl

Pomoc

Katolicki Telefon Zaufania (Katowice) +48 32 253 05 00 (całodobowy)

Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży (Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę) 116 111 (od 12.00-2.00)

Bezpłatna i anonimowa pomoc telefoniczna i online dla dzieci i młodzieży, zapewnia dzwoniącym możliwość dzielenia się troskami, rozmawiania o sprawach dla siebie ważnych oraz wsparcia w trudnych sytuacjach.  Formy pomocy: konsultacje telefoniczne i online, interwencje podejmowane w sytuacjach zagrożenia zdrowia i życia, działania edukacyjne i informacyjne.

Telefon dla Rodziców i Nauczycieli w sprawie Bezpieczeństwa Dzieci (Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę) 800 100 100 

Bezpłatna i anonimowa pomoc telefoniczna i online dla rodziców i nauczycieli, którzy potrzebują wsparcia i informacji w zakresie przeciwdziałania i pomocy dzieciom przeżywającym kłopoty i trudności wynikające z problemów i zachowań ryzykownych. 

Formy pomocy: konsultacje telefoniczne i online w sytuacjach związanych z problemami rodziców/opiekunów i nauczycieli z podejrzeniem lub stwierdzeniem doświadczania przez dzieci i młodzież agresji i przemocy w szkole, cyberprzemocy i zagrożeń związanych z nowymi technologiami, wykorzystywania seksualnego, kontaktu z substancjami psychoaktywnymi, uzależnień, depresji, myśli samobójczych lub zaburzeń odżywiania.

ZAPROSZENIE NA PIELGRZYMKĘ MĘŻCZYZN I MŁODZIEŃCÓW
DO PIEKAR ŚLĄSKICH

Siostry i Bracia,

przed nami ostatnia niedziela maja, a to oznacza, że pora na tradycyjne spotkanie u Matki w Piekarach. Oczywiście, przede wszystkim jest to spotkanie mężczyzn,
ale zapraszam na nie wszystkich.

Ewangelista Łukasz mówi, że Maryja tuż po Zwiastowaniu poszła pospiesznie

do domu Elżbiety, by dzielić jej los, by z nią być, by ją wspierać, by razem uwielbiać Boga za Jego wielkie dzieła (por. Łk 1,39-56).

Dziś my pójdźmy do Niej, do Jej wspaniałego domu w Piekarach Śl., w którym jest z nami jako Matka miłości i sprawiedliwości społecznej.

Chcemy także, razem z Maryją, dziękować Panu Bogu za nasz wspólny Dom, którym jest Kościół. Hasło tegorocznej pielgrzymki brzmi: „Jestem w Kościele”. Będziemy więc przyglądać się naszej obecności w Kościele i pytać, co możemy zrobić, aby była
ona jeszcze intensywniejsza. Naszej pielgrzymce będzie przewodniczył Prymas Polski, abp Wojciech Polak z Gniezna.

Dodatkową okazją do spotkania w Piekarach jest fakt, że tego samego dnia po raz pierwszy będziemy obchodzić w Kościele Światowy Dzień Dzieci, ogłoszony przez papieża Franciszka. Będzie więc i Dzień Matki, bo to przecież 26 maja, i Dzień Dziecka.

Zapraszam was jak najserdeczniej. Przyjdźcie albo przyjedźcie z dziećmi
i wnukami. Bądźmy razem. Do zobaczenia w Piekarach.

Z modlitwą i błogosławieństwem,

Wasz biskup

† Adrian J. Galbas SAC

Stanowisko Rady Stałej Konferencji Episkopatu Polski w sprawie prawnej ochrony ludzkiego życia

Deklaracja Dignitas infinita o godności człowieka to dokument Dykasterii Nauki Wiary zaaprobowany przez Ojca Świętego Franciszka, poruszający kluczowe zagadnienia ludzkiego życia. W związku z narastającą w przestrzeni publicznej i działaniach rządu presją dotyczącą zmiany prawnej ochrony życia ludzkiego w kierunku legalizacji zabijania dzieci w łonie matek, pragniemy przypomnieć jednoznaczne i niezmienne stanowisko Kościoła w tej kwestii.

„Kościół nie przestaje przypominać, że «godność każdej istoty ludzkiej ma charakter istotowy i obowiązuje od chwili poczęcia do naturalnej śmierci. Uznanie tej godności jest niezbywalnym warunkiem wstępnym ochrony egzystencji osobistej i społecznej, a także niezbędnym warunkiem tego, by braterstwo i przyjaźń społeczna mogły się urzeczywistniać między wszystkimi narodami na ziemi». Opierając się na tej nienaruszalnej wartości ludzkiego życia, magisterium Kościoła zawsze wypowiadało się przeciwko aborcji. Św. Jan Paweł II pisze o tym: «Wśród wszystkich przestępstw przeciw życiu, jakie człowiek może popełnić, przerwanie ciąży ma cechy, które czynią z niego występek szczególnie poważny i godny potępienia. […] Dzisiaj jednak świadomość jego zła zaciera się stopniowo w sumieniach wielu ludzi. Akceptacja przerywania ciąży przez mentalność, obyczaj i nawet przez prawo jest wymownym znakiem niezwykle groźnego kryzysu zmysłu moralnego, który stopniowo traci zdolność rozróżnienia między dobrem i złem, nawet wówczas, gdy chodzi o podstawowe prawo do życia. Wobec tak groźnej sytuacji szczególnie potrzebna jest dziś odwaga, która pozwala spojrzeć prawdzie w oczy i nazywać rzeczy po imieniu, nie ulegając wygodnym kompromisom czy też pokusie oszukiwania siebie. […]

Właśnie w przypadku przerywania ciąży można się dziś często spotkać z dwuznacznymi określeniami, jak na przykład ‘zabieg’, które zmierzają do ukrycia jego prawdziwej natury i złagodzenia jego ciężaru w świadomości opinii publicznej. Być może, samo to zjawisko językowe jest już objawem niepokoju nurtującego sumienia. Jednak żadne słowo nie jest w stanie zmienić rzeczywistości: przerwanie ciąży jest – niezależnie od tego, w jaki sposób zostaje dokonane – świadomym i bezpośrednim zabójstwem istoty ludzkiej w początkowym stadium jej życia, obejmującym okres między poczęciem a narodzeniem». Nienarodzone dzieci są zatem «najbardziej bezbronne i niewinne ze wszystkich, a dzisiaj odziera się je z ludzkiej godności, aby robić z nimi to, co się chce, pozbawiając je życia i ustanawiając prawa, by nikt nie mógł temu przeszkodzić».  Należy zatem stwierdzić z całą mocą i jasnością, nawet w naszych czasach, że «obrona rodzącego się życia jest ściśle związana z obroną jakiegokolwiek prawa człowieka»” (Deklaracja Dignitas infinita, 47).

W kontekście troski o życie i rozwój dzieci, Rada Stała KEP zachęca wszystkich wiernych do włączenia się w inicjatywę Ojca Świętego Franciszka, który ustanowił pierwsze Światowe Dni Dzieci. Będą one obchodzone 25 i 26 maja 2024 roku. W naszych modlitwach pamiętajmy także o tych dzieciach, którym nigdy nie było dane ujrzeć blasku słońca.

Podpisali Członkowie Rady Stałej

Konferencji Episkopatu Polski

Jasna Góra, 2 maja 2024

Za zgodność:

Bp Artur G. Miziński

Sekretarz Generalny

Konferencji Episkopatu Polski

W piątek 22 marca wyruszy Droga Krzyżowa ulicami Podlesia: ul. Michałowskiego, Storcczyków, Malwy, Marzanny, Storczyków oraz ponownie Michałowskiego. Zachęcamy do udziału. Rozpoczynamy przed kościołem o godz. 19.00.

W dniach 9 – 13 marca 2024

Temat: „STWORZONY NA PODOBIEŃSTWO BOGA”

Rekolekcjonista: o. Magnus KULA OFM

SOBOTA – 9 marca 2024

17.00 – Wystawienie Najświętszego Sakramentu i okazja do Spowiedzi Św.

17.55 – Błogosławieństwo Sakramentalne

18:00 – Msza Święta – z nauką ogólną

IV NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU – 10 marca 2024

7:00 – Msza Święta – z nauką ogólną

9:00 – Msza Święta – z nauką ogólną

11:00 – Msza Święta „rodzinna” – z nauką ogólną

16:00 – Msza Święta – z nauką ogólną

17.00 – Wystawienie Najświętszego Sakramentu i okazja do Spowiedzi Św.

19.00 – Błogosławieństwo Sakramentalne

PONIEDZIAŁEK – 11 marca 2024

7:00 – Msza Święta – z nauką ogólną

18:00 – Msza Święta – z nauką ogólną

19:00 – Nauka dodatkowa dla wszystkich mężczyzn

19.45 – Wystawienie Najświętszego Sakramentu i okazja do Spowiedzi Św.

20.30 – Błogosławieństwo Sakramentalne

WTOREK – 12 marca 2024

7.00 – Msza Święta – z nauką ogólną
18.00 – Msza Święta – z nauką ogólną
19.00 – Nauka dodatkowa dla wszystkich kobiet

19.45 – Wystawienie Najświętszego Sakramentu i okazja do Spowiedzi Św.

20.30 – Błogosławieństwo Sakramentalne

ŚRODA – 13 marca 2024

7.00 – Msza Święta z nauką ogólną na zakończenie rekolekcji

9.00 – Msza Święta w intencji chorych z Sakramentem Chorych

10.00 – Wizyta z posługa sakramentalną u obłożnie chorych w domach

17.00 – Adoracja Najświętszego Sakramentu i okazja do Spowiedzi Św.

17.45 – Nowenna do Matki Bożej Nieostającej Pomocy

18:00 – Msza Święta – z nauką ogólną – z udziałem młodzieży

19.00 – Spotkanie z kandydatami do bierzmowania